یه جایی از اعماق قلبم صدا میزنه

ممکنه همیشه خواب ببینم

رویاهایی که قلبمو با اشک و اندوه و غم بسیار

می دونم اونطرف یه جایی من پیدات میکنم

هر وقت که زمین می خوریم به آسمون آبی بالای سرمون نگاه می کنیم و با رنگ آبی اون بلند می شیم.

اما اولین بار جاده طولانی تنهایی ٬انتهای دوردست و ناپدید شدن

می تونم با این دو دستم روشنایی رو در آغوش بگیرم.

وقتی که خداحافظی کنم قلبم از حرکت می ایسته و در احساس لطیف٬ تن ساکت خالیه من٬ به چیزی که حقیقت داره گوش فرا می دهد تعجب از زندگی! تعجب از مردن!

اون وقت با باد و شهد و گلها٬ با هم می رقصیم.

جایی یه صدایی از اعماق قلبم بهم میگه نیروی ماورائی عشق رو ببین نذار جدا بشه

ما از غم شما یا اندوه دردناک زندگی صحبت می کنیم گاهی هم به جای صحبت آوازی برای شما سر می دهیم٬ زمزمه بی صدا

ما هرگز نمی خواهیم فراموش کنیم که در هر خاطره گذرائی همیشه راهنمایی برای شما وجود دارد.

وقتی که یه آیینه شکسته میشه تکه های متلاشی شده روی زمین پخش میشن اون وقت نگاه هایی از زندگی جدید دور تا دور ما منعکس میشه.

پنجره آغاز٬ آروم و بی حرکت٬ نور جدیدی از سپیده دم٬ بذار تن خالی و ساکت من پر بشه و احیا بشه٬ نه احتیاجی به جستجوی بیرون هست نه از دریا با قایق گذشتن٬ بذار درون من بدرخشه. درسته اینجا دورن منه

من یه روشنایی یافتم که همیشه همراه منه

یه روشنایی که همیشه با منه